Wendbare monowheel

 

 

 

 

In België is het - anders dan in Nederland - sinds oktober 2016 expliciet toegestaan om met een monowheel op de stoep en het fietspad of de weg te rijden. Daarmee is de monowheel in België gelijk gesteld aan de segway, hoverboard, elektrische step en skateboard. De monowheel - aanvankelijk voorbestemd voor jongelui - maakt een opmerkelijk opmars als vervoermiddel in de Belgische steden. Honderden zuiderburen lieten zich niet door het onvermijdelijke vallen en opstaan en de vele oefening weerhouden en gebruiken kun monowheel intensief voor werk én vrije tijd.  Bij aankoop wordt inmiddels rijles aangeboden. Eenmaal vertrouwd, wordt de monowheel voor allerlei ritjes in en om de stad gebruikt. Veel rijders ervaren de monowheel als sportief en fun. Het succes van de monowheel is te danken aan de wendbaarheid en het rijcomfort. Stoepranden en gootjes zijn door het grote wiel geen obstakel en met de luchtband rij je soepel over oneffen straatklinkers.

 

Gedoogd ?

In Nederland is de regelgeving nog niet aangepast op moderne vervoersmiddelen zoals monowheels. Voor éénwielers is nog geen (type-)goedkeuring van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat of de RDW verplicht. Monowheels worden daarom gedoogd op de stoep, het fietspad of de straat. Wel is een aansprakelijkheidsverzekering verplicht, je kunt daarvoor bij enkele verzekeraars terecht. Je moet je aan dezelfde verkeersregels houden als voetgangers en skateboards. Vanzelfsprekend is het verstandig om op de stoep stapvoets te rijden en op het fietspad sneller.

 

Veiligheid

Het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid  deed  onderzoek naar de veiligheids-risico's. Monowheels worden vaak dagelijks gebruikt voor woon-werkverkeer en voor plezier, wekelijks worden tot tientallen kilometers gereden. Monowheels rijden vergt - net als fietsen - veel oefening (op een rustig plekje) en valpartijen zijn in het begin haast onvermijdelijk. Driekwart van de rijders heeft één of meer valpartijen meegemaakt en de helft daarvan met schrammen of kneuzingen. Helm en knie- en polsbeschermers zijn zeker verstandig. Valpartijen en ongelukken met monowheels worden door zowel stoepranden, goten en kuilen in het wegdek veroorzaakt als door onbekendheid en daardoor verkeerde inschatting van het rijgedrag door andere weggebruikers. Veiligheidsvoorzieningen - zoals fluoriserend hesje, verlichting en bel - maken weggebruikers alerter.

 

Les voor beginners

Enthousiast geworden door filmpjes nemen we les bij Luc van www.ewheel.be in Knokke. Hij rijdt zeker honderd kilometer per week en draait zijn hand niet om voor een ritje van 40 kilometer van woonplaats Tienen naar Brussel of Mechelen. Luc beweegt zich handig tussen de kuierende voetgangers op de boulevard en heeft enkele monowheels voor ons meegenomen. Alle begin is moeilijk, met een monowheel rijd je niet zo makkelijk weg als met een segway. Met twee handen zoeken we steun aan een muurtje en nog voelt het wiebelig. Na enkele simpele tips en oefeningen voor op- en afstappen krijgen we meer vertrouwen. Als we eenmaal met steun langs een muurtje op en neer kunnen rijden, mogen we een rondje op de boulevard. Luc rijdt mee op zijn monowheel en houdt ons eigenlijk overeind. We zijn zo druk met overeind blijven, dat we de glimlachende omstanders niet zien. Na een paar rondjes - steunend op Luc - blijven we steeds makkelijker overeind en komt er iets van ontspanning. Ondanks ons gestuntel vallen we niet. De gyroscoop houdt het wiel zo stabiel dat de monowheel nooit onder je voeten wegschiet. Na twee uur les durven we nog niet de straat op. We hebben nog zo druk met monowheel rijden, dat we nog nauwelijks oog voor het verkeer kunnen hebben. Luc benadrukt dat je juist vanwege de onbekendheid met monowheels bij andere weggebruikers tijdig moet kunnen anticiperen in het verkeer. Luc spoort alle dealers in België aan om les te geven. Zowel om te voorkomen dat de monowheel na een paar frusterende dagen in de berging eindigt, als om monowheelrijders veilig rijgedrag aan te leren: afstand houden, ruimte houden om zelf uit te kunnen wijken en niets aanraken.

Eenmaal de smaak te pakken, wil je de monowheel onder de knie te krijgen. Dagelijks oefenen we een halfuurtje in een rustig parkje. Net als fietsen leer je het niet in een dag. De monowheel maakt "het kind" in je los, het is gaaf om er op te rijden. Na een week kunnen we lekker rondjes rijden. Na nog een week durven we de weg op. Tot onze verrassing zijn we in twee weken geen enkele keer gevallen. De stabiele gyroscoop en de lage voettree maken dat je makkelijk kan afstappen voordat je dreigt te vallen. In het verkeer is het spannender; je voelt je de eerste dagen kwetsbaar ook al is het feitelijk niet anders dan op de fiets. Omdat je in het  begin ruimte wil houden om te stoppen en weer op te stappen, rij je vanzelf rustig en anticipeer je op het andere verkeer. Dat is ook nodig, omdat - weliswaar opvallend tussen de fieters en auto's - voor anderen onbekend is hoe snel je rijdt én vooral hoe snel je kan stoppen. 

 

Verzekering

Kun je uiteindelijk lekker rijden, dan moet je nog een hobbel nemen. De verzekeraar is vaak onduidelijk of de monowheel onder je aansprakelijkheidheidsverzekering valt. Als je navraag doet, word je van kastje naar de muur gestuurd. Het verschilt per verzekeraar, soms valt je monowheel als "elektrisch speelgoed" onder je aansprakelijkheidsverzekering particulieren, soms ben je niet verzekerd als je op de openbare weg rijdt. Als je het treft kun je - net als voor een scooter - een aansprakelijkheidsverzekering voor je monowheel afsluiten. Ook dat is in België beter geregeld, daar vallen alle monowheels, E-steps, hoverboards, E-skateboards en segways onder de gewone (burgerlijke) aansprakelijksheidsverzekering.

 

 

pluspunten 

aandachtspunten 

+  FUN !

-  les én een week dagelijks oefenen is nodig voor je in het verkeer kan rijden

+  rijdt pittig      

-  in het verkeer moet je ruim afstand houden om te kunnen anticiperen                     

+  makkelijk mee te nemen in auto of trein en naar binnen    

remweg van 4 tot 8 meter